Kiedy zaczynasz sprawdzać, co naprawdę należy do Ciebie.
Po długim okresie napięcia można przyzwyczaić się do myślenia, że od Ciebie zależy spokój, nastrój drugiej osoby i powodzenie każdej rozmowy.
Odpowiedzialność obejmuje własne słowa, decyzje, działania i granice. Poczucie winy może pojawiać się również wtedy, gdy próbujesz naprawić cudze emocje, przewidzieć cudzą reakcję albo przejąć konsekwencje decyzji drugiej osoby.
Przejmowanie odpowiedzialności za wszystko mogło przez długi czas dawać poczucie kontroli. Jeśli „zrobię lepiej”, być może uda się uniknąć napięcia. Z czasem taki sposób funkcjonowania potrafi mocno oddalić od własnych granic.
Granica może wydawać się ryzykowna, jeśli wcześniej prowadziła do złości, ciszy albo presji.
Szybkie branie winy na siebie mogło przez lata skracać konflikt.
Niezadowolenie drugiej osoby łatwo pomylić z dowodem własnego błędu.
Po długim podważaniu można stosować wobec siebie standardy znacznie ostrzejsze niż wobec innych.
Podziel kartkę na dwie części: „Moja odpowiedzialność” i „Odpowiedzialność drugiej osoby”. Wybierz jedną trudną sytuację i wpisz wyłącznie konkretne działania oraz decyzje. Zobacz, co faktycznie należy do każdej ze stron.
W Bibliotece znajdziesz materiały dotyczące poczucia winy, traumy więzi i emocjonalnych mechanizmów, które mogą utrzymywać przywiązanie.
Przejdź do Traumy więzi i powrotów